Een vrije ochtend die door velen aangegrepen werd om souvenirs te scoren voor het thuisfront. Dat gold niet voor een groepje van vier (waaronder de schrijver van vandaag) dat het Academisch Ziekenhuis (AZP) ging bezoeken. Aldaar hadden ze met de medisch directeur een afspraak waarin zij uitgebreid vertelde over de gang van zaken aldaar. Daarna werden de Röntgenafdeling en de Spoedeisende Hulp  bezocht. Een leuk en leerzaam bezoek.

Read more...

Halverwege de morgen vertrokken wij naar een buitenwijk waar we in het  bejaardentehuis Ashania  hebben gespeeld. Altijd afwachten hoe de mensen reageren maar je zag toch al snel beweging in de zaal. Voetjes gingen ritmisch op en neer en er werd  voorzichtige met de heupen gewiegd. Omdat men het zo leuk vond hebben we nog een tweede set gespeeld. We kregen nog versterking van een van de bewoners die op de viool enkele mooie solo’s  speelden. Iedereen was erg voldaan na dit optreden, zowel de Tegenwinders als de bewoners. De violist hield een mooie afscheidsspeech.

Read more...

Het is heet. Zelfs de Tegenwinders die dol zijn op de warmte vinden het warm. Vanochtend spelen we in Huize Ashiana, een complex waar ouderen wonen. Bij het ontbijt studeren we namen van bewoners in. Roelof heeft een boek met portretten in beeld en taal van Surinaamse ouderen. Een aantal van hen woont in Huize Ashiana.

Read more...

Het is half 6 in de ochtend.  In ons verblijf in Brownsberg is zacht gestommel van in het donker bewegende Tegenwinders. De stroom is in de loop van de nacht uitgegaan en iedereen zoekt zich met zaklantaarns een weg door het huis. Er wordt koffie gezet, broodjes gesmeerd. We zijn vroeg op gestaan om tijd genoeg te hebben voor een wandeling of om de zonsopgang te zien. Opeens lijkt in het oerwoud een orkaan op te steken. We horen een geluid dat lijkt op aanzwellende wind.

Read more...

De volgende ochtend hingen er slingers en ballonnen bij het ontbijt want Onno was jarig. Ondanks dat iedereen er prima op tijd bij was  gingen we toch ruim te laat weg maar dat had ook een goede reden. Wendy had 2 grote busjes geregeld zodat iedereen ruim kon zitten want het zou een lange reis worden. Gelukkig hield ze voet bij stuk want het reisbureau had bedacht dat we ook wel met 1 bus en een bagagebusje vooruit konden.

Read more...

Op 2e Paasdag waren alle winkels nog dicht. Om 14.00 uur hebben we in het Parelhuis gespeeld maar daar heeft Aletta al over geschreven. Hierna moet er toch echt weer gerepeteerd worden… niks vakantiereisje….hard studeren!!

Maar goed, ’s avonds konden we het gestudeerde in de praktijk brengen bij Dok 204. Een zeer bekend eethuis, ergens in een buitenwijk maar wel aan de Surinamerivier. Hier waren ook de opnames gemaakt van het programma a taste of life dat onlangs uitgezonden werd op RTL4. Gelukkig mochten we eerst dat lekkere eten proeven waarna we onze naam eer hebben aangedaan.

Aan de rivier, onder een afdakje tegen een zeer strakke wind in stonden we te spelen. Ja dat is ook een manier om het publiek de indruk te geven dat je zachtjes speelt….. Deden we ook, dus een dubbeleffect. 

Op  1e Paasdag ging iedereen Paramaribo verkennen. Het grappige was dat allerlei groepjes apart op weg gingen maar uiteindelijk kwamen we elkaar voortdurend weer tegen. Het lijkt allemaal zo groot, dat is het eigenlijk ook wel maar daar waar it happens is niet zo heel groot. Binnen de kortste keren zat er een heel clubje bij ’t vat (weer eens wat anders dan de 6 Vaatjes) aan de koffie.

Sommigen hadden de catering in de Waag al getest en goed bevonden. Na deze verkenningstocht was het aan het eind van de middag toch echt tijd voor het 1e optreden aan de Waterkant. Omdat het Pasen was, waren alle niet-Chinese eethuisjes dicht. Even in het zweet werken maar de kop was eraf! Met Hermien die de solist ging verrassen door tijdens een solo er een tegensolo te beginnen. Na van de schrik te zijn bekomen, werd het een spetterend geheel.

Orkest Tegenwind was eind maart in Suriname. Hoe het ons daar vergaan is ? Klik hier of op Reisverslag Suriname in het menu aan de rechterkant!

    foto Wilko Kronemeijer

 

Het is maandag, tweede paasdag. Ook hier betekent dat veel dichte winkels en weinig mensen op straat. Gisteren kwamen we overdag bijna alleen Nederlanders tegen. Een wonderlijke ervaring.  Vanochtend hebben we gespeeld voor kinderen in het Parelhuis.

Read more...