25 jaar Tegenwind in een notendop.
De Tegenwind is ontstaan in de roerige jaren tachtig. Sindsdien is er heel wat gebeurd: verschillende muzikale leiders, contacten met andere orkesten, reizen en festivals hebben hun stempel gedrukt op het repertoire, de speelstijl en de presentatie. En zo is de
Tegenwind het avontuurlijke blaasorkest geworden dat het nu is, waar na vijfentwintig jaar nog steeds het speelplezier vanaf spat!
Achtergrond
De Tegenwind heeft zijn wortels in het begin van de jaren ’80, een tijd van massabetogingen en manifestaties, maar ook van kleinschalige acties en lokale culturele initiatieven. Alternatieve blaasorkesten schoten als paddenstoelen uit de grond: fanfares zonder uniform, die op demonstraties het Solidariteitslied, Bella Ciao of Nkosi Sikelele ten gehore brachten, die zich lieten inspireren door professionele orkesten als Het Willem Breukercollectief en de Volharding, maar die evengoed op een buurtfeest of op de hoek van de straat wilden swingen met geheide hits als Peter Gunn, Night Boat to Caïro of La Bamba. (Lees meer over de geschiedenis van de alternatieve blaascultuur in Europa op de website van de Fanfare van de Eerste Liefdesnacht).
Het begin
De organisatoren van een straattheater- en muziekfestival in Utrecht waren zo enthousiast over deze orkesten dat ze dachten: dat willen wij ook! Op 18 september 1984 kwamen ze met een aantal bevriende amateurmuzikanten bij elkaar in politiek-cultureel centrum RASA voor de oprichting van ‘een Utrechtse fanfare annex muziekgezelschap’. Ze speelden een eerste muziekstuk, besloten na enige discussie om de repetities op dinsdagavond te houden en “leenden” de naam van de fietsenwinkel van mede-oprichter Peter Spee: de Tegenwind was een feit!
Het orkest speelde op de hoek van de straat, op festivals en manifestaties, in Utrecht, de rest van Nederland en in het buitenland. Al gauw werd contact gelegd met soortgelijke orkesten in binnen- en buitenland, zoals IG Blech in Berlijn en A Bout de Souffle in Douarnenez, Bretagne. De eerste buitenlandse reizen werden gemaakt: met een oude stadbus naar Baskenland, Zuid-Frankrijk en Berlijn.
Theatraal
Na een roerige beginperiode onder muzikale leiding van Rino Christ sloeg de Tegenwind nieuwe wegen in. Er kwam meer aandacht voor de presentatie. De muzikanten verruilden hun dagelijkse kloffie voor kleurige outfits. Standaards en bladmuziek werden taboe verklaard. Onder muzikaal leider Peter de Boer maakten strijdliederen en bewerkingen van tophits plaats voor meer theatrale nummers uit de traditie van Orkater en Dogtroep.
Reizen en festivals
De geografische horizon werd verbreed: de Tegenwind legde contacten met orkesten in Oost-Europa. Dit resulteerde in muzikale bezoeken over en weer. Zo kwam de Tegenwind onder meer in Kiev (1994). Thuis in Utrecht organiseerde de Tegenwind straatmuziekfestivals. Op festivals zoals “Windkracht 10” (1994) en “Streetpower” (1999) kwamen bevriende orkesten uit binnen- en buitenland naar Utrecht om het 5-, 10- en 15-jarig bestaan van Tegenwind op uitbundige wijze te vieren. Een spectaculair hoogtepunt was het massale slotconcert door meer dan honderd muzikanten in bootjes en waterfietsen op de Oude Gracht.
Alle windstreken
In de nieuwe eeuw ontwikkelde het orkest zich muzikaal verder onder leiding van Steven Kamperman. Op de playlist verscheen meer muziek uit andere werelddelen zoals het Midden-Oosten, Afrika en Latijns-Amerika. Niet alleen muzikaal ging Tegenwind verder van huis: in 2002 bezocht Tegenwind Kaapstad, in 2008 Suriname. Mensen ontmoeten en contact maken door muziek: dat was steeds het doel.
Een letterlijk hoogtepunt was de terugreis uit Suriname: ter gelegenheid van de afscheidsvlucht van de gezagvoerder blies Tegenwind een feestelijk setje op 12 kilometer hoogte!Hoe dat klinkt? Luister naar muziekfragmenten of kom naar een optreden .